Studentikoos

laken2

Ik had dat laken eerst wel mogen strijken. Zie ik nu op de foto eigenlijk pas. Maar nu het er eenmaal hangt, komt dat er waarschijnlijk niet meer van…

Omdat ik onlangs de bank anders in de kamer heb gezet, voelde we ons ineens een beetje bekeken. Zo zittend voor dat raam waar allerlei studenten op uitkijken. Daarom moest er iets voor komen te hangen. Liefst iets wits, goedkoop en meteen voorhanden. Dat werd dus een laken. Dat paste in de breedte precies en om de lengte te kunnen variëren heb ik een, al zeg ik het zelf, verschrikkelijk ingenieus ophangsysteem bedacht. Kost ook niets als je nog wat oude knopen hebt.

laken3Het zit dus zo: ik heb op verschillende plekken een touwtje opgehangen. Bovenaan bevestigd en dan met 2 draadjes naar beneden. Aan de ene draad heb ik steeds 3 knopen vastgemaakt. In de andere draad twee lussen gemaakt (volgt u het nog?).

Met 3 knopen en twee lussen op verschillende hoogtes kun je het gordijn gemakkelijk tot diverse hoogtes optrekken. Bijvoorbeeld zodat je zelf daar nog net onderdoor kan gluren naar die studenten (die overigens toch wel heel vaak in hun ondergoed voor de spiegel staan te playbacken).

Uit de kast

Ja, ik kom uit de kast…als tuinier wel te verstaan. En ik heb niet eens een tuin! Ik durfde me nooit te bestempelen als tuinier omdat ik vond dat je dan toch minstens een tuin moest hebben. Maar dankzij Alys Fowler durf ik mijn ware, groene ik aan u te tonen. Lees verder