Babygebaren

Wanneer Jippe (horend) zijn eerste woordje zei weet ik eigenlijk niet meer, ergens tussen de één en anderhalf jaar. Maar lang daarvoor konden wij al heel goed met elkaar communiceren. We snapten meestal goed wat Jippe bedoelde en hij begreep ons ook meestal wel. Hoe we dat deden? Met lichaamstaal, handgebaren, gezichtsuitdrukkingen en klanken. Dat communiceren zat er gewoon al in, en toen hij nog niet kon praten met woorden kon hij al lang praten op andere manieren.

Automatisch

Nu ik zelf gebarentaal aan het leren ben, gebruik ik automatisch meer gebaren en mimiek in mijn communicatie. Ik vind het nu zelfs onhandig dat Yvo niet door het raam heen kan praten, wat met gebarentaal geen enkel probleem is. Ik kan me dan bijna niet voorstellen dat hij niet snapt wat ik zeg (in gebarentaal), zo logisch is het voor me geworden.

alfabet

Alfabet

Met Jippe gebruik ik niet consequent gebaren bij de woorden, alhoewel hij het dan wel veel beter zou leren. Met het oefenen van letters gebruik ik wel het handalfabet en dat helpt Jippe om de juiste letters te benoemen. De letters A, B, C, T, O gaan makkelijk, de woorden MAMA, OMA ook. PAPA en JIPPE (en de rest van het alfabet) zijn iets lastiger.

Babygebaren

In Amerika is het al een hele tijd een hype: het gebruiken van gebaren om met je baby te communiceren. Ze zijn dan minder gefrustreerd en leren zelfs ook eerder praten met woorden.

In Nederland kun je ook cursussen volgen in babygebaren, meer daarover kun je vinden op babygebaren.nl .

4 Reacties

  1. geweldig hoe snel je gebaren eigen maakt en nooooit meer vergeet! ik heb 7 jaar met doven en slechthorende kids gewerkt in rotterdam! Ik merk elke keer weer hoe snel ik weer met een doof persoon kan communiceren en hoe eigen het is en blijft. ik heb echt nog steeds veel gebaren en mimiek die ik ook in mijn dagelijks leven blijf gebruiken… raar maar waar…
    gaaf dat je zo open over jippe schrijft! chappeau!

    Reply

Laat je reactie achter