Eetkaarsjes

Ik probeer wat meer ritme, regelmaat en rituelen (reinheid vind ik zwaar overschat…) in mijn leven en dat van de kinderen te brengen. Yvo is daarbij ons voorbeeld. Eén zo’n ritueel zie je hierboven, de eetkaarsjes.

Ieder van ons heeft een eigen kaarsje dat tijdens het eten brandt en dat je uit mag blazen als je klaar bent. Jippe helpt met het aansteken en is heel trots als hij zijn kaarsje uit mag blazen. En Raafje begint al meteen te blazen als de kaarsjes aan gaan :-)

Verder hebben we dan nog een grote tafelkaars en een paar waxinelichtjes op de schouw. Oma Carla(†), de moeder van Yvo, heeft ook altijd haar eigen kaarsje.

Zo eten wij bij kaarslicht. Wat zijn jullie eetrituelen?

Een goed weekend!

5 Reacties

  1. Die titel! Ik dacht dus echt dat je kaarsen had gemaakt die je kon opeten, haha! Tof idee wel hoor.

    Weinig echte eetrituelen (des meer wel bij ‘t slapen gaan), maar een paar gewoontes, vooral bij Nils die flipt als iets op een andere manier gebeurt dan hij gewoon is. Bijvoorbeeld: ‘s morgens drinkt hij een actimel die HIJ eerst schudt, die MAMA dan moet openen en die HIJ dan in een beker giet en oh wee als ik die bijvoorbeeld al durf schudden…

    Reply
    • Ha Mamasha, dat dacht Raafje ook ja. Dat de kaarsen eetbaar waren. Gelukkig snapte hij wel dat je een brandende kaars toch echt niet in je mond kunt steken…:-)

      Reply
  2. haha ja ik dacht ook dat het eetbare kaarsjes zouden zijn en was niet eens verbaasd: Suzette is er creatief genoeg voor :P

    wij aten vroeger thuis ook altijd met kaarsen aan, rest van de kamer vrij donker. Met een gezin van 7 personen deden we dus vaak “de aardappeleters” na. Mooie herinneringen aan – dat gaan Jippe en Raaf vast ook weer aan hun kinderen doorgeven!

    Reply
  3. Wauw, want een geweldig, eenvoudig idee! Mijn lieve kleine Hero van bijna 3 heeft eens besloten niet van avondeten te houden en wil zelfs niets proeven. Tot dat hij kaarsjes mocht uitblazen! Er gaat een wereld voor hem (en ons) open…

    Reply

Laat je reactie achter