Ik heb geprobeerd om in onze kleine achtertuin allerlei verschillende functies te proppen: we kunnen er zitten, eten, in de zandbak spelen, zwemmen, zandkoekjes bakken in de kinderkeuken (hierboven), op de grasmat liggen, de was hangt er, er worden bloemen en groenten gekweekt, gevoetbald, en er is ook nog redelijk wat groen.

Ach, en dat je dan af en toe over elkaar heen moet stappen/valt, of dat de schone was in het moddergevecht betrokken raakt, nemen we dan maar voor lief.

Het gazon (3m²):

De zaai/lees/eet/was-opvouw-tafel:

Een prachtige azalea :-)

Op de voorgrond (rechts) een kiwi:

The pool:

Benieuwd hoe onze tuin er een jaar geleden uit zag, toen we er net woonden? Kijk hier (en huiver).

We hielpen Yvo op zijn nieuwe werk. We plantten tomaten en komkommer, en kregen het er warm van!

Da’s nog eens wat anders dan mijn vijf tomatenplanten in de achtertuin :-)

Mmmm…blauwe bessen eten in de zon. (Of je maakt er muffins van.)

En wie weet wat dit moois is? Ik heb dit struikje(?) al een aantal jaar, maar voor het eerst zitten er bloemen aan! Ik geniet er al weken van, maar vraag me wel af wat het eigenlijk is.

Fijne (vrije) dagen!

Wauw, ik zie net dat ik bijna 5000 reacties op mijn blog heb! Vijfduizend!! Man, ik vind dat best veel hoor. Bedankt luitjes!

En natuurlijk heb ik ook nog een prijs voor de de vijfduizendste reageerder: hij of zij mag één week veganistisch eten*!

Wie o wie?

*wel op eigen kosten hé ;-)

Okee, ik zat niet alleen maar te lezen, Yvo en ik vierden ook een weekendje samen. We gingen een dag naar het strand en aten bij Baklust in Den Haag.

Wat een leuke plek! En we hebben heerlijk gegeten.

Fijne moederdag!

U bent natuurlijk razend benieuwd wat ik de afgelopen maand zoal heb gedaan.

Nou, ik zat gewoon hier. Met een goed boek en een muziekje*.

Goed weekend, lieve lezers!

*bij mij speelt het muziekje in de browser zelf, maar misschien moet je ‘m even downloaden…of ik moet toch eens kijken voor een goede mp3-plugin ;-)

Morgen (vrijdag) ben ik er weer. Na precies een maand afwezigheid.

Tot dan!

Ik neem even een paar (blog)vrije dagen op. Tot gauw!

UPDATE – Bedankt voor alle lieve comments en mailtjes! Hier alles goed, we zijn gezond & gelukkig. En ik kom wel weer terug hoor :-)

Gelukkig is één haas wel een haas.

Nog een heerlijke tweede paasdag gewenst!

Deze paashaantjes maakten we voor palmpasen, en ze zijn ook leuk voor op de paastafel!

Zo maakten we ze…

Paashaantjes (8 – 10 stuks)

Ingrediënten

500 g tarwebloem
6 g gist
snufje zout
70 g suiker
1 zakje vanillesuiker
75 g gesmolten handwarme plantaardige margarine
25 cl handwarme soyamelk
1 rozijn
soyamelk (om te bestrijken)

Bereiding

Doe de bloem, gist, suiker, vanillesuiker en zout in een kom. Roer zorgvuldig door. Voeg de gesmolten margarine en soyamelk eraan toe en kneed het ongeveer vijf minuten goed door. Als het nog te plakkerig is, voeg dan wat bloem toe.

Laat het deeg dan op een warme plaats rusten tot het in volume verdubbeld is (ongeveer een half uur). Kneed het daarna nogmaals.

Vet een bakblik in en leg daarop alle haantjes*. Druk een rozijn op de plaats van het oog en plaats het deeg opnieuw op een warme plaats (weer ongeveer een half uur).

Bestrijk de haantjes met soyamelk en bak ze in een voorverwarmde oven gedurende (ongeveer) 25 minuten op 200°C goudbruin.

*zo maakte ik de haantjes-vorm:

Zalig Pasen!

ps. En wie viert er allemaal nog meer een ei-vrij Pasen?

En morgen (vrijdag) post ik nog een recept voor broodhaantjes, tot dan!

Sommige kleintjes smachtten al naar wat meer ruimte..en dat kregen ze ook. Maar ik smacht in mijn kleine tuintje ook altijd naar meer ruimte, dus ik heb de zaailingen een karretje gegeven. En daar staan ze boven elkaar. Zoals in een varkensflat. Maar dan anders ;-)

‘s Avonds rijd ik ze de schuur in en overdag mogen ze lekker in het zonnetje.

En dan nog een filmpje, met prachtige beelden van zaadjes.

…uren pret!

Met water en maizena.

En…niet geheel onbelangrijk: na het spelen is het heel gemakkelijk schoon te maken. Met water, of even laten drogen en dan veeg je het poeder zo weg/zuig je het op.

Ach, u mag trouwens ook wel even beneden rondkijken hoor. (Bent u ook zo’n fan van bij anderen naar binnen kijken?)

Zal ik me opgeven? Ons huisje is ongeveer 65m², dus klein genoeg. Maarrrrrr, is het ook cool genoeg?

Jippe slaapt tegenwoordig boven Raaf, in z’n nieuwe hoogslaper. (Eerder sliepen ze samen in de twijfelaar).

Ze hebben een heerlijke kamer samen, waar ze – heel zoet – slapen, spelen en lezen. Kijk zelf maar even rond…

‘De eetbare tuin’ van Alys Fowler. Een heerlijk inspirerend boek met prachtige foto’s.
Ik gaf het aan Yvo voor z’n verjaardag…toch ook wel een beetje uit eigenbelang ;-)

Alys in haar tuin, over erwten en bonen:

Het feestvarken bakte zelf deze geweldige taart. Yvo werd 30 en is ineens veranderd in een meesterbakker!
Dat ziet er toch fantastisch uit:

En zo smaakte het ook. Met vanille-cake, fruitvulling, roomtopping, walnoten en een ‘circled A’ van hagelslag :-)

Aankomend weekend geeft Yvo een feestje dus dan slaan we samen aan het bakken. Mocht er nou iets leuks uitkomen, dan zien jullie het hier ook weer!

Een collega van Yvo heeft een passie voor eetbare wilde planten. Voor ons bakte ze deze heerlijke notenkoeken en gaf het recept mee. Dat moet ik natuurlijk met jullie delen!

“Het ‘wilde’ gedeelte aan de koek zijn de vlierbloesem en walnoten. In mei bloeit de vlierbloesem die kan je dan plukken en drogen zodat je er het hele jaar van kan genieten. De walnoten die ik voor de koek heb gebruikt, heb ik afgelopen herfst verzameld.”

Het recept

deeg
150 g bloem
55 g suiker
60 g margarine
1/4 tl zout
6 g wijnsteenbakpoeder
kneden tot een deeg, eventueel heel klein beetje water toevoegen
in plastic folie minimaal een half uur in de koelkast

notenmengsel
50 g walnoten,
25 amandelen en
20 g suiker met elkaar mengen en fijnmalen in keukenmachine

verdere bereidingswijze
60 g rozijnen koken in wat water met 4 theelepels gedroogde vlierbloesem en wat kaneel tot het water is opgenomen en verdampt. Dit bij het notenmengsel doen en roeren. Het deeg in zes bolletjes verdelen en die plat drukken tot zes schijven.

Het notenmengsel verdeel je over drie schijven. Stapel deeg-notenmengsel-deeg op elkaar, goed aandrukken. Druk er een walnoot op ter decoratie.

Ongeveer 16 minuten op 170°C bakken in een voorverwarmde oven.

Met plantaardige margarine bestrijken en nog even bakken.

Laten afkoelen op een rooster.

Workshops

Marij geeft ook workshops, je gaat samen met haar op pad om wilde eetbare planten te zoeken en te verzamelen. Ook krijg je heerlijke ‘wilde’ hapjes. Deze maakte ze de vorige keer:

• vlierkoekjes met wilde kamille-munt-thee
• pesto van kleine veldkers, basilicum, hazelnoot en sinaasappel op een schilletje venkel
• cracker met daslook en humus
• hartig zevenblad koekje
• pasta hapje met olijf, knoflook en paardebloemkappertjes
• Indiaas bladerdeegenvlopje
• limonade van veldzuring met agavestroop

Op zaterdag 14 april geeft ze weer een workshop op de Veluwezoom (van 13.15 – 16.00). Wil je meer weten of jezelf aanmelden, mail dan naar eetbarewildeplanten[at]hotmail.com.

Meer over Marij en haar passie lees je hier of hier.

Ik gaf les, zat in de zon, werkte aan mijn nieuwe blog(!), at met Yvo bij Soy in Utrecht en daarna zagen we Touché Amoré. Ging met Raaf naar peuterdans én wennen op de peuterspeelzaal.

En vandaag zat ik de hele dag binnen… bij het – net als vorig jaar – inspirerende WordCamp NL.

En…morgen (maandag) is er iemand jarig!!!

Aankomende week…

…blog ik over: koken/bakken met wilde planten, een kookboek dat ik kreeg, een leuk proefje voor de kids, en de kamer van de jongens. Kom dus gezellig langs voor een blogje koffie!

Yvo maakte deze heerlijke lasagne, een echte aanrader!

Het recept

Voor de saus

• 1 grote wortelpeterselie
• soja cuisine
• 3 eetlepels margarine
• bloem
• sojamelk
• kruidenzout
• zwarte peper

Voor de tomatensaus

• 1 rode ui, gesnipperd
• 1 grote teen knoflook, gesnipperd
• halve bleekselderij
• bakje champignons (250 gr)
• potje pasta-saus (ik gebruik de pasta-basilicum saus van Fertilia)

Overig

• Olijf olie
• spinazie-lasagne bladen
• pijnboompitten.

Snij de wortelpeterselie in kleine stukjes en stoom deze. Snipper intussen de ui en knoflook. Snij de bleekselderij en champignons in plakjes. Doe een flinke scheut olijfolie in de roerbakpan en fruit de ui en knoflook op middelhoog vuur. Voeg de bleekselderij en champignons toe.

Haal intussen de wortelpeterselie van het vuur, voeg een scheut soja cuisine toe en pureer het geheel met een keukenmachine of staafmixer tot een dikke gladde massa.

Doe de pastasaus bij de champignons en bleekselderij en laat op een rustig vuurtje sudderen. Zet de oven op de juiste temperatuur (staat op het pakje van de lasagne bladeren).

Smelt in een steelpannetje de margarine op een laag vuur. Strooi vervolgens rustig wat bloem erbij en klop met de garde zodat het een goudgele/bruine massa wordt. Doe er vervolgens sojamelk bij en blijf goed kloppen. (Het wil wel eens helpen om het pannetje even van het vuur te halen omdat het anders te warm wordt.) Het wordt na korte tijd een mooie egale, wit-gele saus.

Roer de wortelpeterselie massa door de béchamel saus en maak op smaak met wat kruidenzout en zwarte peper.

Vet de ovenschaal in met olijfolie en schenk de eerste laag saus er in. Vervolgens de bladen. Dan de béchamel saus, dan weer de bladen. Etc. (het is mooi als je eindigt met de witte saus, maar dat is slechts mijn bescheiden mening…) Strooi over de bovenste laag lekker veel pijnboompitjes en zet de schaal in de oven. De lasagne is klaar zodra je er met een mes vrij makkelijk doorheen kan prikken.

En eet smakelijk!

Fijn dat je er weer bent!

En: hallo lezers, fijn dat jullie er weer zijn!

Ik eet ‘s ochtends altijd met veel moeite één sneetje brood op…

Maar vier (door Yvo) zelfgebakken koffiebroodjes werk ik met het grootste gemak weg!

Goede maandag, fijne week!

Hier (op ‘t blog) is het even rustig, thuis gaat alles gewoon door.

We hadden een fijne week met speelafspraken, ik ging sinds lang weer eens naar yoga-les, werkte heerlijk in de tuin, lag op de bank, dacht wat na (helaas; geen geniale ingevingen), kwam erachter dat ik echt alleen maar kleren met gaten heb, klikte wat langs blogs, deed de afwas en dacht nog eens wat na. En toen was de week voorbij.

Fijn weekend! Met veel zon enzo…

Het was eindelijk zover. Raaf mocht alleen thuisblijven. Hij wilde dat al langer, maar wij vonden hem toen nog te jong. Nu is hij 3 ½ en heeft daarom al een zekere mate van zelfstandigheid. En je moet ze toch langzaam loslaten.

We namen uitgebreid afscheid. Ik legde uit waar zijn eten en drinken stond en trok de voordeur achter me dicht. Raaf zwaaide nog even door het raam en ging toen iets voor zichzelf doen.

Ik staarde nog een moment naar de afdruk van zijn handje en vervolgde mijn weg.

Ik liep de voortuin in, ging daar aan de slag met het zevenblad en zag Raaf binnen rommelen. Hij keek niet één keer naar me om.

Na tien minuten kwam hij trots de voortuin in om te vertellen dat hij helemaal alleen thuis was geweest (met de deur echt dicht!) en dat hij best nog wel langer alleen thuis durfde te blijven, maar dan een andere keer.

Dappere Raaf.