Met een gouden randje

Immerloo 13

Immerloo 10

Ik zat met mijn rug tegen een grote boom met warme bast. Tegen de zon inkijkend en op een bergje vochtige bladeren. Ik zag mijn jongens bovenop de heuvel tikkertje doen, af en toe zwaaiden ze.

Ik dacht aan hoe dit zo’n moment was waar ik over fantaseerde toen ik van Jippe in verwachting was. Eén van de romantische beelden die ik voor ogen had: van een afstandje kijkend naar mijn kinderen die in het gouden licht van de herfstzon speelden.

Ik tel mijn zegeningen.

Immerloo 12
Immerloo 6

Ik had, qua blijheid zeg maar, zo’n soort gevoel. Maar dan inwendig. Want dansen in het park is natuurlijk voorbehouden aan hippies. En zuiplappen.

6 Reacties

  1. Dat is denk ik de droom van iedere moeder: je kind(eren)in hagelwitte kleren, spelend in het groene gras … met een zonnetje erbij. Maar de werkelijkheid is vaak bijzonder anders en bijzonder bijzonder.
    Geniet ervan!

    Reply
  2. Soms komt de werkelijkheid bijzonder dicht bij een (romatische) droom. Als je dat kunt zien, én kunt vieren (al dan niet met een dansje) heb je genoeg energie om de momenten dat het regent en ze binnen op elkaars lip mekaars hersenen inslaan, goed door te komen :-)

    Reply
  3. Wat fijn dat je ‘t zo beleeft! Een typisch voorbeeld van ‘Jij hebt de dingen niet nodig om te kunnen zien, de deingen hebben jou nodig om gezien te kunnen worden’ ( K Schippers)

    Reply

Laat je reactie achter