Gastblogger Sonya – Tour #5

What a wonderful world tour

Wat waren je grootse angsten en zijn dat ze nog steeds?

We hebben een heleboel geïnvesteerd in ons plan/leven: de wereld rond te gaan fietsen. Ik wist van te voren natuurlijk helemaal niet hoe wij als stel dit leven 24 uur per dag 7 dagen per week op de lange termijn vol zouden kunnen houden.

Het is soms moeilijk. Twee koppige mensen – en je moet best wel koppig zijn om bijvoorbeeld met bepakte fiets boven de 4000 meter te gaan fietsen – met verschillende ideeën over de gang van zaken; een niet al te privé leven; altijd samen zijn; extra druk met slecht weer, condities van wegen, fysieke beperkingen; dit alles kan veel stress en misverstanden veroorzaken.

our typical home set-up (l) - wild camping in a plantation near Santiago in Chile (r)

Ik vroeg me ook af hoe we het zouden redden zonder het ‘comfort’ dat we in ons dagelijks leven gewend waren.

Terwijl we er momenten waren dat we de hele boel op wilden geven, is de drang – meestal door één van ons beide – om verder te gaan en meer te zien, sterk genoeg gebleken om de ander uit de put te trekken en door te gaan. We hebben elkaars sterkste en zwakste punten gezien en hebben absoluut geen geheimen meer voor elkaar.

Dat is heel speciaal en wat mij betreft betekent dat ook dat onze relatie sterk genoeg zal zijn voor wat er dan ook later op ons af zal komen.

Eerlijk gezegd hebben wij nooit onze ‘oude’ manier van leven gemist. En ik denk ook niet dat we dat ooit weer zullen oppakken

Bang zijn

Een van de eerste een meeste gestelde vragen is: Ben je niet bang voor?….

Ik kan eerlijk zeggen dat voordat we vertrokken, ik een beetje angst had voor het reizen in bepaalde gebieden. Maar daar ben ik nu niet bang meer voor. Als er iets is waar een wereldfietser bang voor moet zijn, dan is het voor de mens achter het stuur van een auto. Zij zijn de oorzaak van al mijn ‘angstige momenten’ tot nu toe.

Natuurlijk zoek ik ook geen plekken op waar grote problemen zijn. En daarom is het belangrijk om onderzoek te doen voordat je een land binnengaat en besluit ergens te gaan fietsen. Tijdens de vijf jaar onderweg, heb ik me eerlijk gezegd altijd veilig gevoeld.

christian cyclists from Peshawar (l) - meeting local women in Turkmenistan (r)

Tot nu toe zijn onze favoriete fietslanden: Colombia; Pakistan en Iran. Niet echt de landen die door de media worden aangeraden. En wat mij betreft is dat prima, want hoe meer toerisme, hoe minder leuk het land is. Ik fiets liever in een land dat niet door hordes toeristen is overspoeld.

Het gewone leven

Ik heb vaak over het idee nagedacht dat na zo’n leven op de fiets, ik waarschijnlijk niet meer het ‘gewone leven’ zou willen -of nog erger- kunnen leven. Dit gevoel heb ik tot dusverre niet gekregen. Ik denk dat mijn kijk op het leven anders is geworden. Ik geloof dat ik me makkelijker kan aanpassen, dus als ik verder moet fietsen, dan doe ik dat; als ik moet werken, dan is dat ook okee.

Ik was bang dat ik na zo veel verschillende uitzichten snel uitgekeken zou zijn op iedere dag dezelfde omgeving. Dit is nog niet het geval nu ik voor een langere tijd in Egypte ben neergestreken. Tenminste tot nu toe, maar ik ben nog niet begonnen met een voltijds baan. Dat zal wel een goede test zijn, denk ik.

Morgen: Wat zijn de hoogte- en dieptepunten van je reis tot nu toe?

3 Reacties

  1. Hoi Sonya,
    Ik vind het een geweldig verhaal, super mooi en inspirerend. Niet in de zin dat ik ook wil fietsen, maar wel dat je uit het leven moet halen wat erin zit en doen waar je passie ligt. Ik heb lichtelijk last van het dertigers dilemma denk ik ;)
    Een vraagje: De eerste tijd hoe kwamen jullie rond, waar leefde je van? Werk je dan ff of heb je zoveel gespaard dat je eerste tijd vooruit kon?
    gr Saskia

    Reply
  2. Hoi Saskia
    In het begin hebben wij 3 jaar hard gewerkt en gespaard. We hebben alles opgezegd en verkocht. Onze budget was 25 euro per dag, maar we hebben uiteindelijk iets van 32 euro gemiddeld besteed. Tijdens onze reis hebben wij ook wat internet werk gedaan, maar dan voor locale prijzen of in ruil voor overnachtingen enz; dus niet veel extra geld verdiend.
    gr. Sonya

    Reply

Laat je reactie achter