Aah, mag ik een ijsje mama? Asjeblief?

Ja…?

Het is kikker Plons!

En de mistman!

De mistman is niet eng hoor, hij strooit mist over mij.

Ja…

(hangt op)

Mama, ik denk dat de mistman niet meer moet bellen. Ik vind die wel eng.

Sommige mensen zien Jezus of Maria in hun pannenkoek verschijnen. Dat hebben wij dan weer niet. Maar zo’n beer is toch ook best cool.

Fijn weekend!

Maar ‘t is toch van alles wat ik gemaakt heb (zie blognaam) wel het best gelukte ding.
Tot nu toe dan. Ben hard op weg om dat kind helemaal te verpesten met:

• elke avond ijs,
• zowat elke middag naar een speeltuin naar wens mogen,
• best vaak pizza of pannenkoeken eten voor de tv,
• zowiezo vaak voor de tv (nee, we hebben geen tv maar wel internet…en da’s net zo verslavend),
• “zal ik je dan helpen met opruimen?” En dat ik dan toch weer alles alleen doe,
• half opgegeten boterhammen laten inwisselen voor koek en snoep,

en nog meer van dat ruggegraatloos gedoe.

Mijn kleine lieve kwebbelkont

die nooit zijn mondje houdt

zit rustig in zijn buideltje

te lezen en te wiegen

-

Mijn kleine lieve dierenvriend

die met zijn opa kijken gaat

naar alle dieren in de zoo

je liefste dier dat is toch wel, die grote grijze zeekoe

-

Mijn kleine lieve schommelaar

die in zijn houten schommel

wel bijna het plafond raakt

en dan zijn oogjes sluit en lacht: “nog hoger papa, hoog!”

-

Mijn kleine lieve kunstenaar

die tekent op de muur,

de vloer, een bord, je peer, mijn wang

de baby en je boterham

-

Mijn kleine lieve langslaper

die rustig ligt te lezen

in z’n eigen kamertje

en pas als mama komt, z’n bed uitspringt en en roept “mama, mama!”

-

Mijn kleine lieve Jippemans

je bent precies zoals ik altijd al

gedroomd had voordat ik jou had

maar dan iets anders, leuker, liever, stouter en vooral jezelf

…biedt zich aan om de afwas te komen doen.

Kosten: één fruitreepje per afwas. Per aangekoekte pan ‘n lollie extra. Komt met meegeleverd IKEA trapje.

Voorwaarden: uw vloer moet wel tegen een spatje kunnen en eventueel gesneuvelde serviesonderdelen worden niet vergoed.

Van Pippe natuurlijk (zoals hij zichzelf consequent blijft noemen).

We zijn nu aan het oefenen met ‘jouw’ en ‘mijn’. Dat gaat dan ongeveer zo:

Ik: Heeft mama jouw naam op je jas gemaakt.
Jippe: Jaaa! Met tetters a, b, t
Ik: Nee, met de J van Jippe, van jouw naam
Jippe: Nee, míjn naam
Ik: Ja, jóuw naam
Jippe: Nee, míjn naam
Ik: Ja, met Jippe erop
Jippe: Met tetters!
Ik: Ja, dat is jouw naam
Jippe: Nee, jóuw naam
Ik: Nee mama heet…
Jippe: Tutet!
Ik: Ja, klopt. En Jippe heet…?
Jippe: Pippe!

Grote broer Jippe

Zijn nieuwe hobbies zijn: met bladeren gooien en met z’n handen in de modder, alleen spelen in de speeltuin en zijn eigen verhaal verzinnen, zich laten fotograferen, ‘De Grote Springshow’ waarbij hij van een krukje op ons bed springt. En dat dan heeeel vaak achter elkaar. Knippen en kleuren, dat zich helaas niet alleen tot papier beperkt. In zijn prinsessenjurk dansen en dan heel snel rondjes draaien totdat hij omvalt.

Verder zijn nog favoriet: baby Raaf kussen (french style), televisiekijken en dan steeds zeggen: “Is niet leuk, iets anders kijken”.  Gooien met van alles…behalve met ballen waar het juist mee mag. Bedelen om koekjes, dropjes, fruitreepjes en anders lekkers.

En knuffelen met papa en mama, inclusief natte kussen.

De grote foto (bovenaan dit bericht) is door Jerôme gemaakt. Bedankt!

Even netjes de haren gekamd en dan met het nieuw genaaide dasje, nonchalant over de schouder naar achteren gegooid, op de foto. Wat ‘n hippe kip!

Wie wat  bewaart…

…heeft nog een oud t-shirt waar je prima de das-voering van kunt maken.

Zelfs het zakje wordt hergebruikt, altijd handig om bijvoorbeeld een stukje brood met jam in te bewaren. Voor als je met je rode laarsjes door de plassen stampt en ineens honger krijgt :-)

Je kunt tot eind september je oplossingen sturen. De prijs wordt nog bekend gemaakt, maar is zeker de moeite waard!

Veel succes!

*Toevoeging: de prijs is intussen gewonnen door Judith! Bekijk hier het bericht over de prijs.

Tot nu toe sliep hij in zijn ledikantje, met spijlen, waar hij niet zelf uit kon. Dus ik dacht; die gaat meteen uit zijn bed en gaat spelen of komt naar ons toe. Maar ik bleek te slecht van vertrouwen want na een uurtje kletsen en met het lichtknopje boven zijn bed gespeeld te hebben is hij heerlijk in slaap gevallen (met het licht aan).

Zelfs na 2 1/2 uur geslapen te hebben kwam hij er nog niet zelf uit; hij riep netjes; ‘Mama…klaar!’ Wat een zoet mannetje!

En het ledikant laten we nog even staan voor de nachten, aan het idee dat die kleine misschien ‘s nacht rond aan het spoken is moeten we zelf nog even wennen. Kleine Jippes worden groot…