Zo, Raaf wordt al bijna één dus het is tijd dat hij op eigen benen leert staan (ja, hij kan staan!). Qua slapen in ieder geval dan. Hij sliep nog steeds bij ons op de kamer…en eigenlijk meestal dan ook nog in ons bed. En dan gaat ie helemaal schuin liggen met z’n armen wijd zodat Yvo en ik tegen de muur geplet worden of bijna uit bed vallen.

Opzouten dus. Het hoekje waar zijn bedje stond heeft Yvo heel lief voor me ingericht als naaihoekje. Zodat ik de spullen kan laten liggen en alles bij de hand heb. Heerlijk!

En Raaf is naar Jippe’s kamer verhuisd. Kunnen ze lekker kletsen…tenminste als Raaf straks kan praten.

En dat miniatuurcolbertje op de foto rechtsonder kom ik later nog op terug. Da’s weer voor een andere keer. Nog een heel fijn weekend!