Voor het betere gooi- en smijtwerk

Och man, wat waren de jongens gisteren bezig… Wat een klierkoppen. Ze waren echt supervervelend, hangerig, huilend, verveeld, boos, afwisselend hyper en uitgeput. Allebei hadden ze me heel erg nodig. Als ik even met Jippe bezig was kwam Raafje krijsend tussenbeide en vice versa. Ze waren ook steeds dingen van elkaar aan het afpakken en kregen echt om alles ruzie.

Omdat Jippe nou eenmaal veel groter en sterker is, is dat niet echt een eerlijke strijd. Dus hebben Jippe en ik gisteren een pestpop gemaakt. Van twee oude rompertjes, wat vulling, twee knopen en touw.

De functie van de pestpop is mishandeld worden. Jippe mag hier al z’n frustratie op botvieren en de pop door de kamer gooien, erop stampen, ertegenaan schoppen. En dat alles in plaats van tegen z’n kleine broertje.

Ik weet nog niet of het echt gaat werken, gisteren was ie namelijk met de pop tegen Raafje aan het slaan. Tja, en dat was nu eigenlijk niet helemaal de bedoeling…

(En knopen als ogen zijn eigenlijk te hard, beter is het om die ook te borduren.)

Nu lacht ie nog…

Zie je die boze blik op de achtergrond?

Met de hamer op z’n kop timmeren…

Gooien en smijten…

8 Reacties

  1. Hoi Suzette,ik wil je het volgende even laten weten.
    Ik heb contact gehad met de bond tegen pestkop mishandeling, met het verzoek om de volgende omgangsregels even door te spreken.
    Het is een geluk dat de pop na al deze gruwel nog steeds lacht,
    dan is namelijk het botvieren! op de de pop acceptabel, gezien het feit dat een broertje gevrijwaard blijft van aanvallen. Het gooien en smijten valt binnen de normale bejegening echter het bewerken met een hamer of bijten in de pop wordt ontraden.

    Reply
  2. Ik heb er spontaan een vreemd gevoel bij, bij die pestpop als uitlaatklep. Het kan wel deugd doen eens goed ergens tegenaan te kunnen schoppen, dat kan ik wel volgen, maar dan zou ik precies toch liever ‘dode’ materie kiezen (sneeuw bijvoorbeeld vandaag)dan iets wat je tegelijk een menselijke gestalte probeert te geven als zo’n pop. Daar moet je je verder maar niet aan storen he, maar ik reageer even spontaan met m’n gevoel.
    Hier worden veel vervelende buien omgebogen naar (keuken)werkjes om ze zonder veel ophef wat uit elkaars buurt te houden en iets zinvols te doen te geven. Maar ik ben ook heel vaak op zoek hoor, en ga zeker niet met alles even goed om, ik wil zeker niet betweterig klinken. Groetjes, en o ja, tegen de kou (vroegere post)helpt heel goed wolzijden ondergoed (zeker ook voor de kindjes !) – heb je misschien al ?
    Of is het zo dat je als vegan geen schapewol wil ?

    Groetjes,
    mama van vier (8,6,4 en 2)

    Reply
  3. Hoi Trui, bedankt voor je uitgebreide reactie. Ik kan me je gevoel erbij wel voorstellen. De pestpop was een tip uit een boek en ik vond het de moeite waard om uit te proberen. Juist omdat het bedoeld is als vervanging van een persoon om fysieke frustratie en agressie op te mogen uiten, is het een mensfiguur.
    Nu, na een paar dagen kan ik wel concluderen dat Jippe er eigenlijk niets meer mee doet. Maar we houden ’em gewoon…je weet maar nooit of ie nog eens van pas komt.

    Zoals je ook zegt, je probeert van alles. En de ene keer werkt iets wel en de andere keer moet je weer iets anders verzinnen. En het maken van de pestpop was in ieder geval heel gezellig samen, én een goede afleiding :-)

    Wol draag ik inderdaad niet omdat ik geen dierlijke producten wil gebruiken. Maar er bestaat ook thermo-ondergoed dat niet met wol is. Voor de kindjes zou ik het gebruik van wol wel willen overwegen, maar kriebelt dat wollen ondergoed niet heel erg? (Ik heb een jeugdtrauma overgehouden aan wollen prikkel-mallots)

    Reply
  4. Hoi Suzette,
    ik kwam nog maar even kijken :-)Als je nooit reageert en nu plots een beetje negatief is dat eigenlijk niet zo aardig he.
    Iedereen is hier 1 voor 1 gevallen voor het wolzijden ondergoed, van klein naar groot, voor de warmte, voor de omhulling, voor het kein beetje hulp dat het de kindjes kan geven alle prikkels die op hen afkomen te filteren bij het binnenkomen in hun lijfje.
    Ik denk dat het door de toevoeging van de zijde is dat het niet prikt, want het prikt echt niet !En hoe jonger ze zijn, hoe beter je echt merkt dat ze van die synthetische spullen zo zweterig zijn, vond ik zelf. Dat is toch echt een enorm pluspunt van wol he.
    Wij kochten onze hempjes via http://www.schaapjeschaapje.nl

    Nu ik je zo rechtstreeks ‘aan de lijn’ heb, heb ik nog een vraag.
    Ik wil m’n zus graag een vegan-kookboek kado doen. Zij is de aanleiding waarom ik hier mee ben beginnen lezen. Ze heeft 4 kindjes met diverse allergieen waaronder ei en melk en waar vegetariers zo vaak kaas en noten toevoegen om volwaardige maaltijden te bereiden, kan dat allemaal niet bij hen.
    Daarom sluit ze vanzelf makkelijker bij vegan aan en zijn vooral jouw zoete baksels echt leuk om lezen.In gebak is ei vervangen soms echt lastig he.
    Heb je een aanrader ?
    Die ecofabulous leek me zo’n beetje vergezochter, mijn zus kookt al seizoensgebonden en heeft niet veel tijd voor de fantasietjes, het gaat echt meer om basic lekker kindvriendelijk koken.

    Goh, wat ben ik blij dat hier geen maximum aantal karakters staat opgegeven voor een reactie… :-)

    Groet,
    Trui.

    Reply
  5. Ha Trui, bedankt voor je uitleg en het linkje over het ondergoed. Ik ga het eens bekijken.
    Mijn lievelingskookboek is ‘Puur vegetarisch’ van Peter Berley. Een echte aanrader!

    Reply

Laat je reactie achter